قانون اساسي حق را از آنِ مردم مي‌داند

سيد محمد خاتمي، رئيس دولت اصلاحات، در گفت‌وگو با پايگاه اطلاع‌رساني جماران:

* كساني كه به رأي مردم معتقد نيستند و حاضرند در رأي مردم تصرف كنند، يا آن را ناديده انگارند، با انقلاب و جمهوري اسلامي بيگانه‌اند.

* مگر ما با شيوه‌هايي كه پيامبر(ص) و ائمه(ع) داشتند آشنا نيستيم كه براي آزادي مردم احترام قائل بودند؟ مگر حضرت اميرالمؤمنين(ع) با بدترين مخالفانش برخورد مي‌كرد حتي اگر بدترين ناسزاها را مي‌شنيد؟ چرا به قانون اساسي عمل نمي‌شود؟ قانون اساسي رأي مردم و انتخابات آزاد و رقابتي را حق مسلم آحاد جامعه دانسته و وظيفه‌ي مسلم براي مسؤولان نظام را توجه و احترام و صيانت از اين حق دانسته است. حال اگر كسي معترض باشد كه اين اصل درست پياده نشده، جواب خود را بايد با برخوردهاي تند و غيرقانوني بگيرد؟

* بايد ببينيم كه چه كساني قانون را به نفع سلايق و علايق خود كنار مي‌گذارند و آن‌ها هستند كه نبايد محور همه‌ي كارهاي جامعه باشند.

* اگر بر اساس نسبت دادن‌ها باشد، مي‌توانيم بگوييم كه مدعيان و مخالفان معترضان مدني در مسير هدف دشمن كار مي‌كنند.

* ما نبايد دايره را تنگ كنيم و يك جريان و يك گروه بگويد كه من عين نظامم يا عين انقلابم و هر كس با من مخالف است، ضد انقلاب و ضد اسلام است و بايد حذف شود يا ترور شخصيت شود و يا از صحنه خارج شود و يا جلوي حضور او در عرصه‌ي حاكميت گرفته شود.

منبع: روزنامه  اندیشه نو - ۱۷ آبان ۸۸

سلام دوستان عزیز

سلامی چو بوی خوش آشنایی

چقدر دلتنگ بودم که فرصتی دست دهد و اندی در فضای شلوغ اینترنت بیارامم که در میان شلوغی دوستان بودن آرامشی عجیب است و صفایی صافی. میل وافی ام بدان بود که گذری و نظری بر وبلاگ عزیزانم در این فضای حقیقی تر از مجاز داشته باشم تا همچون همیشه بهره های کافی برم... اما بعد،

پس از سال هایی بیش از یک دهه که از محیط دانشگاه و فضای دانشجویی به دور بودم فرصتی مغتنم و عزتی مضاعف دست داد تا این بار در دوره ای جدید و رشته ای نو به تحصیل بپردازم، علم اندوزی و دانش جویی اش به جای خود مبارک است اما عمیقاْ دلتنگ شرایط ناب بودن در میان جوانان فرهیخته بودم که به یمن و عنایت ایزد دست داد.

اما رشته ی قبلی ام سخت افزار بود که به توفیق رفیق اعلی در سایه ی امیرکبیر تهران سپری شده بود و اینک اما به دلیل مشغله ی کاری و اینکه تامین معاش لاجرم در این سال های اخیر به شومی و نامبارکی دولت نهم و اخیراْ دولت کودتایی دهم، تقلایی مزید می طلبد، ادامه ی سخت افزارم ممکن نشد لذا مصمم به شرکت در رشته ی حسابداری دانشگاه پیام نور شدم و در آزمون سراسری پار شرکت جستم و این تصمیم و اندک تلاشی برای اجرای آن مقبول درگاه آن ناشناختنی افتاد و اکنون یک ماهی است که علاوه بر مشغله ی پیشین، اشتغال به تحصیل نیز دارم.

از دوستان عزیزی که بر این حقیر منت نهاده و در این غیبت ظاهری ام به این وبلاگ تشریف فرما شدند تشکر وافر دارم، که باطناْ همیشه در فکرتان بودم و دلتنگ خواندن و تدبر در مرقومات شریفتان.

یادداشت

صداهای فراموش ناشدنی

در زندگی هر کدام از ما صداها و اصواتی است که برای همیشه در ذهنمان مانده. مثلاْ یادم هست وقتی ۵-۶ سال بیشتر نداشتم یک فرد یهودی که به صورت عامیانه «جهود» می گفتندش با موتورسیکلتی که داشت هر از گاهي به کوچه ی قدیمی ما می آمد و پارچه می فروخت و هر چند لحظه کلمه ی «بزاز» از دهانش خارج و به گوش اهالی کوچه می رسید و زنان همسایه برای خرید به دورش جمع می شدند. این کلمه ی «بزاز» را با لحن و حالت خاصی می کشید و بیان می کرد که هنوز در گوشم طنین می اندازد. یادم هست که اشیای قدیمی و عتیقه را نیز به قیمت خیلی ارزان از مردم می خرید و به سرزمینش می فرستاد.

اما صدای دیگری که از همان بچگی در ذهنم مانده متعلق به زمان خروج پدرم از خانه در صبح های زود است که در پشت درب خانه و در حیات، پاشنه ی کفش هایش را قبل از پوشیدن به موزاییک کف می کوبید و تکان می داد تا خاک یا ماسه ی احتمالی را بیرون بریزد. پدرم بنا و معمار بود و بسیار زحمتکش و هیچ گاه تن آسانی را بر خود روا نمی دانست حتی اکنون که به کهولت و بالای هفتاد رسیده هر وقت پیش بیاید از دست بردن به بیل و آجر و یا چسباندن کاشی و سرامیک به دیوار و کف در کارهای شخصی و خانگی کم نمی گذارد. گفتم که آن صدای برخورد پاشنه ی کفش هایش با زمین در دقاقيقي که من تازه از خواب بیدار مي‌شدم را هرگز از یاد نبرده ام.

صداهای دیگری هم هست که در گوش جانم مانده مانند صدای رعد مانند توپ های جنگی یا سوت گوشخراش خمپاره ها یا صوت مهیب انفجارشان و... اما نمی خواهم سرتان را زیاد درد بیاورم!

صدای آخری که به گوش جانم نشست و می دانم که به گنجینه ی صداهای ماندگار ذهنم پیوست و در تاریخ قهرمانی این ملت ثبت شد، برخاسته از حلقوم حق طلب و استقلال خواهانه ی مردم ایران بود آن زمان که شعار می دادند:

نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران

پی نوشت:

دوستان عزیز چند روزی کار مفرط داشتم و هنوز دارم لذا عذر خواهی می کنم و در اولین فرصت به وبلاگ هایتان که دلتنگ آنم، سر خواهم زد.

تفکراتی در شب قدر

پيش نوشت(1): شايد به نظر برسد كه مطلب نوشته شده از ساختار و پيوستگي خوبي برخوردار نباشد اما اين مفاهيم، بخشي از مفاهيمي بود كه ديشب (شب قدر نوزدهم) دقايق چندي ذهنم را به تفكر به آن واداشتم و در آن غور نمودم چون باور دارم كه يكي از بهترين كارهايي كه انسان، چه در شب قدر و چه در شب‌ها و روزهاي ديگر، مي‌تواند - و بايد- انجام دهد مطالعه يا تفكر و پردازش در اطلاعات انبار شده در حافظه‌اش است.

آفت

بعضي وقت‌ها پيش مي‌آيد كه ما در مناسبات و مكالمات روزمره‌مان از عبارت كنايي «چشم بر هم گذاشتن» استفاده مي‌كنيم. اين عبارت در بعد زماني‌اش به معناي «زود گذشتن» كاربرد دارد. مثلاً به كسي از بستگانمان كه خدمت سربازي‌اش تازه شروع شده مي‌گوييم: «چشم بر هم بگذاري تمام مي‌شود.» كه منظورمان همين زود گذشتن زمان است و اگرچه مي‌دانيم كه اين مدت 18 ماه با چشم روي هم گذاشتن و نگذاشتن كم و زياد نمي‌شود و ماه به ماه و روز به روز و ثانيه به ثانيه بايد بگذرد تا 18 ماه تمام شود، اما در واقع، با به كار بردن اين عبارت، به يك اصل اساسي و ماهيتي اين دنيا اشاره مي‌كنيم و آن گذر زمان است كه ما هيچ اختياري بر آن نداريم؛ يعني چه بخواهيم و چه نخواهيم مي‌گذرد و از آن مهم‌تر اين‌كه يك دوره‌ي زماني وقتي گذشت ديگر گذشته است اگرچه با سختي‌ها و مشقت‌هاي فراوان يا با راحتي و آرامش. در اين مورد عبارتي هم بعضاً استفاده مي‌شود كه: «چون مي‌گذرد غمي نيست». و يادم هست در يكي از درس‌هاي واحد «فارسي 1» دانشگاه (كه منبعش به خاطرم نمانده) اين بيت شعر از امام علي – كه سلام خداوند بر او باد- نوشته شده بود:

مَا فَاتَ مَضي وَ سَيَأتِيكَ فَأيْن  /  قُمْ وَاغْتَنِمِ الْفُرْصَةُ بَيْنَ الْعَدَمَيْن

كه معني تحت‌اللفظي‌اش اين مي‌شود: آنچه فوت شد (گذشت)، گذشت و آن‌چه خواهد آمد كجاست؟ (در دسترس تو نيست) / برخيز و دم را غنيمت بدان بين اين دو عدم؛

كه ماهيت زمان را نشان مي‌دهد و از انسان مي‌خواهد نه افسوس گذشته را بخورد و نه براي آينده‌اش آنچنان دچار اوهام و خيالبافي يا ترس و يأس گردد كه «اكنون» را از دست بدهد؛ ضمناً با به كار بردن «عدمين» (دو عدم و نيستيِ گذشته و آينده) اشاره‌ي ماهيتي بسيار زيبايي به زندگي در زمان دارد.

لابد اين بخش از شعر سهراب سپهري عزيز را به خاطر مي‌آوريد كه به زيبايي به همين مفهوم اشاره كرده است؛ آن‌جا كه مي‌نويسد:

«... زندگي تر شدن پي در پي / زندگي آبتني كردن در حوضچه‌ي اكنون است» و يا «زير باران»هاي معروفش، كه لحظات و گذر زمان را به زيبايي به ريزش باران تشبيه مي‌كند.

اما غرض اصلي اين‌كه «آفت»؛ يعني «از دست رفتن»، در موارد گوناگون ابعاد گوناگوني مي‌يابد. مثلاً اگر به يك درخت ميوه يا خوشه‌ي گندم در زمان معين رسيدگي نشود و از آن در مقابل حشرات مضر با سم‌پاشي حمايت نگردد، محصولش از دست مي‌رود و يا اصطلاحاً آفت مي‌زند.

مفهوم «آفت» به دليل اين‌كه ما، هم به صورت شكلي و هم به صورت ماهيتي، در زمان و مكان محدود شده‌ايم كاربردهاي گوناگوني مي‌يابد كه شايد مهم‌ترِ آن، آفت زماني است؛ يعني از دست دادن زمان خاص براي انجام كار خاص. در سخني از امام علي عليه‌السلام آمده است كه مي‌فرمايد فرصت‌ها چون ابر در گذرند، و اگر مورد استفاده قرار نگيرند، موجب حسرت و خسران خواهند بود. يا مثلي به همين مفهوم داريم كه مي‌گويد: «كار امروز را به فردا نينداز» يا پروردگار حكيم در كتاب مقدس مسلمانان در سوره‌ي «والعصر» (قسم به زمان) مي‌فرمايد: «ان الانسان لفي خسر الّا الذين ءامنوا و عملوا الصالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر» كه با اشاره به زمان و گذر آن اين نكته را يادآور مي‌شود كه نوع انسان در حال زيانكاري است مگر اين‌كه با انجام اعمال صالح و توصيه‌ي يكديگر به حق و صبر، از زمانش به خوبي استفاده كند. كه اگر استفاده نكند دچار «خسران» يا آفت و «از دست دادگي» مي‌گردد.

اما «شب قدر» كه به نوعي شب اندازه‌گيري ظرفيت‌هاي انساني و تعيين روند زندگي آينده‌ي انسان است (و در اين‌جا نمي‌خواهم صرفاً به مباحث مذهبي و ايدئولوژيك آن بپردازم) شب بازيابي و در خويش نگري همه‌ي انسان‌هاست كه دين اسلام به دليل اهميت اين موضوع به آن بهايي خاص داده است و توصيه نموده كه در هر سال در سه شب خاص به «خود» رسيدگي كنند؛ كه تمريني باشد براي شب‌ها و روزهاي ديگر و بلكه همه‌ي عمرشان؛ كه گفته‌اند: «هر شب، شب قدر است، اگر قدر بدانيد».

اما قصه‌ي «آفت» سر دراز دارد... كه از دست دادن زمان خاص براي اتخاذ يك تصميم، يا عمل به يك تصميم، يا حتي اختلاط ابعاد گوناگون وجودي انسان در جايي كه نبايد اين اختلاط صورت گيرد؛ از مصاديق آن است. مثلاً جايي كه بايد رويكردي منطقي و خردورزانه داشته باشيم، از چاشني احساس استفاده كنيم؛ يا برعكس، جايي كه بايد ديدن از زاويه‌ي عواطف و احساسات را ملاك اصلي قرار دهيم، منطق خشك تعصب‌گونه را به كار بريم و... و در كل اگر جايگاه و موقعيت زماني و مكاني خود را به درستي درك نكرده و رفتاري مطابق با آن از خود بروز ندهيم، دچار «آفت» و «از دست دادگي» و «هرز رفتن» بزرگ‌ترين سرمايه‌ي عمر خويش، كه در واقع همان لحظات و پاره‌هاي عمر است، مي‌شويم. اشارتاً عرض مي‌كنم كه مثلاً يك محصل كه كنكور دانشگاهش در راه است اگر غفلت و كم‌كاري كند دچار آفتي خواهد شد كه ممكن است تمام عمر حسرتش را بخورد، يا در مثالي ديگر، دو نفر كه به تازگي با هم آشنا شده‌اند و بدواً يكديگر را براي زندگي مشترك آينده‌ي خويش انتخاب كرده‌اند، در دوران آشنايي بيشتر يا اصطلاحاً «نامزدي» اگر در هر موقعيت و شرايط خاص زماني و مكاني، آن‌جا كه در برخوردهايشان با يكديگر بايد جنبه‌ي احساسي و عاطفي‌شان بچربد، نچربد؛ يا آن‌جا كه بايد خردورزي بيشتر را دستور جلسه‌ي رفتارها و سخنان خود كنند، نكنند؛ يا آن‌جا كه بايد تعادل را در اين دو جنبه‌ي اصلي انساني رعايت بفرمايند، نفرمايند؛ يا آن‌جا كه عقلاً و منطقاً لازم است از رفتاري از طرف مقابل خوششان نيايد، بيايد؛ يا آن‌جا كه بايد توصيه‌هاي عقل و احساس را تواماً گوش بدهند، ندهند؛ يا در كل، كه لازم است دوست داشتن يكديگر را بر مبنايي خردورزانه و معرفتي و شناختي قرار داده و احساسات و عواطف را به ميزان محاسن و خوبي‌هاي انديشه‌گي(2) طرف مقابل خرج كنند، كم‌تر يا بيش‌تر خرج كنند؛ قطعاً چيزهايي را از دست خواهند داد كه در تمام آينده‌ي مشتركشان با آن‌ها خواهد بود و با هر رفتار عقلاني يا احساسي نادرست در مواجهه با يكديگر، عقده‌اي و نقطه‌ي سياهي را در گوشه‌ي قلوبشان بر جاي مي‌گذارند كه اگر چه ممكن است در شرايط نامزدي آن را ناديده بگيرند اما اين دغدغه‌ها و گره‌هاي رواني، زماني كه ساده‌انگارانه بر روي هم تلنبار شد، تأثير زيانبار خود را آن‌چنان خواهد گذاشت كه شايد طرف مقابل را با بهت و اندوه شديد مواجه كند... و البته اگر سعي كنند دلخوري‌ها و گره‌هاي رفتاري و عقلاني و احساسي را باز نشده رها نكنند، اجازه نخواهند داد كه اين انفجار صورت پذيرد و صد البته با اين پايش مدام، چه در دوران آشنايي و چه در متن زندگي مشترك، موجبات بيمه شدن آينده‌ي زندگي‌شان را فراهم خواهند آورد.

پاورقي‌ها:

(1)- روش «پيش‌نوشت» ابتكار يكي از دوستان عزيز است كه اتفاقاً بسيار كاربرد دارد. بدين وسيله از ايشان تشكر مي‌كنم.

(2)- حضرت مولانا مي‌فرمايد: اي برادر تو همه انديشه‌اي / مابقي خود استخوان و ريشه‌اي

روح استالین احضار می‌شود

میزگرد بازداشت‌شدگان در صدا و سیمای غیر اسلامی!

روح استالین احضار می‌شود!

این روزها در جمهوری اسلامی کارهایی صورت می‌گیرد که از حد و اندازه‌ی جنایت‌های رژیم شاه و دیکتاتورهای پیشین فراتر رفته و تنها با فجایع تاریخی هیتلر و استالین و روش‌های تروریستی دولت اسرائیل قابل مقایسه است. بدین ترتیب اگر شب گذشته دختر جوان یک زندانی سیاسی به شیوه‌ی اسرائیلی‌ها توسط شبه نظامیان ربوده شد و زیر شکنجه قرار گرفت، امروز نیز صداوسیمای کودتاچیان خبر از ضبط میزگرد تلویزیونی سه چهره‌ی سیاسی اصلاح طلب داد که به زودی قرار است از شبکه سه سیما پخش شود.

به نوشته‌ی سایت واحد مرکزی خبر، در این میزگرد که متاسفانه و بی‌شرمانه توسط آقای حیدری اجرا می‌شود، سعید حجاریان، محمد عطریانفر و سعید شریعتی را جلوی دوربین قرار داده‌اند تا نظریات آقای خامنه‌ای درباره‌ی علوم انسانی از زبان آنها تبیین شود و موضوعاتی همچون «آسیب شناسی ترویج علوم انسانی غربی در دانشگاه ها، پیامدهای سیاسی و اجتماعی تبعیت نخبگان و فعالان سیاسی از نظریات غربی بدون توجه به شرایط عینی ایران، آسیب شناسی حوادث و رویدادهای عرصه مطبوعات در دهه اخیر، آینده جریان ها و جناح های سیاسی و برخی مسائل و حوادث اخیر» مورد بحث و بررسی قرار گیرد.

«موج سبز آزادی» از همه‌ی سبزها دعوت می‌کند در واکنش به این اقدام بی‌شرمانه‌ی صداوسیمای کودتا که خاطره‌ی جنایت‌های رژیم کمونیستی شوروی را زنده می‌شود، برای تحریم گسترده‌ی صداوسیما و همه‌ی شرکت‌ها و افرادی که به هر نحو ممکن به تقویت این رسانه‌ی ضد ملی می‌پردازند، آماده شوند.

از دیگر کارهای قابل انجام می‌توان به طراحی پوستر، نوشتن یادداشت و مقاله در این باره، بررسی راههای موجود برای ضربه زدن به صداوسیمای ضد ملی، جمع‌آوری فهرست شرکت‌هایی که با وجود تبدیل شدن رادیو و تلویزیون به ابزار دست کودتاچیان، هنوز به آن آگهی می‌دهند و ارائه‌ی دیگر پیشنهادات موجود در راستای سازماندهی یک تحریم ملی علیه صداوسیما اشاره کرد. پیشنهادات خود را به آدرس farakhan@mowjcamp.com ارسال کنید.

«موج سبز آزادی» همه‌ی سبزها را به جدیت در این باره فرا می‌خواند و به زودی فراخوانی را برای پیوند دادن تحریم صداوسیما با راهپیمایی بزرگ روز قدس منتشر خواهد کرد.

لازم به ذکر است که با وجود اصرار بسیاری از مخاطبان، بنای ما از ابتدا ورود به بحث تحریم نبود و گام به گام و در واکنش به سوء استفاده‌های مکرر کودتاچیان از صداوسیما به این نقطه رسیدیم. برای مشاهده‌ی روندی که به اینجا رسید.

منبع: http://jonbesh1388.blogfa.com/post-929.aspx

فرزند آهنگران:

پارلمان‌نیوز: فرزند صادق آهنگران در نظری که به صورت خصوصی در وبلاگ محمد نوری‌زاد ثبت کرده، به شرح حال این روزهای پدر خود پرداخت.

به گزارش پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره)مجلس«پارلمان‌نیوز»، نوری‌زاد با توجه به اهمیت این مطلب، کامنت فرزند آهنگرانی را منتشر کرد که بدین شرح است:

آقای نوری زاد

سلام

من محمد علی آهنگران فرزند جناب حاج صادق آهنگران هستم.من شما را حدود 15 سال است که می شناسم از زمانی که برای ضبط برنامه ماه مبارک رمضان به خانه ما آمدید و با پدرم مصاحبه کردید. من مدتی است مطالب وبلاگ شما را می‌خوانم و به شما که امروز برای دفاع از حقوق مردم کوچه و بازار بی قراری می‌کنید آفرین می‌گویم. خلاصه بگویم
تکلیف نسل من که این روزها 30 ساله می شوم روشن است اما شما را به روح پاک امام و عظمت رسول الله پدرم را دریابید. به خاطر دارم شبی که قطعنامه پذیرفته شد جناب ایشان از بهت و حیرت و نگرانی تا صبح قدم می‌زد و اشک می‌ریخت و به مظلومیت امام و شهدا ناله می‌کرد.

اما از آن سال تا به این روزها اینقدر ایشان را آشفته ندیده بودم. این روزها و به دنبال وقایع بعد از انتخابات ایشان مریض شده و برای کمتر برنامه‌ای قول مساعد می‌دهد. شبها تا صبح اشک می‌ریزد و زحمات خود و سایر مجاهدان را از دست رفته می‌بیند.

ایشان را برده‌ایم دکتر با قند 320 دکتر گفته مرض قندش عصبی است. چرا حماسه خوان سالهای عاشقی شما و رزمندگان تاب نمی‌آورد؟ چرا هر لحظه آرزوی مرگ و شهادت می‌کند؟ چرا 20 صفحه خطاب به من وصیت نامه نوشته است؟ عرصه بر ما و ایشان تنگ شده است؟

ایشان امشب شدیدا بد حال شدند وقتی مصاحبه مادر عاطفه امام دختر آقای جواد امام را که رزمنده بوده و هم ایشان و دخترش عاطفه بازداشت شده را از بی بی سی شنیدند جایی که مادر می‌گفت به جهانیان و همه مردم بگویید دخترم سالم و پاکدامن بوده و بازداشت شده.

اینها که گفتم مختصری از شرح حال بلبل خمینی بود. قصد درد دل داشتم با شما و این که بگویم نگران و آشفته اییم .. دعایمان کنید.

منبع:  http://jonbesh1388.blogfa.com/post-925.aspx

در گفتگو با پارلمان‌نیوز

فروپاشي اجتماعي يا فروريزي دولت؟

فروپاشي اجتماعي يا فروريزي دولت؟

چنانچه مي‌دانيد مجلس به 18 نفر از معرفي‌شدگان احمدي‌نژاد رأي صلاحيت داد. اين‌كه اين آقاياني كه ماهانه صدها ميليون تومان از جيب ملت را گرفته و خرج مي‌كنند ولي به خواست بخش بزرگي از ملت تمكين نمي‌كنند و ساز مخالف مي‌زنند و با دادن رأي، شرايط تشكيل دولت غاصب و غيرقانوني را فراهم آورده‌اند سخن نوشته‌ي كنوني نيست. حتي اين‌كه از ميان همين معرفي شدگان كساني بودند كه با هزينه‌هاي ميلياردي قبل از انتخابات براي تبليغات احمدي‌نژاد و رشوه‌دادن ميليوني به برخي نمايندگان قبل از بررسي صلاحيت خويش، رأي آنان را خريدند و اصولاً اين‌كه مجلسي كه نمايندگان آن، كم‌تر يا بيش‌تر، قيمت دارند و خريداري مي‌شوند، هم، سخن امروز اين قلم نيست. البته مسائل ادعا شده توسط روزنامه‌هايي كه در روزهاي بررسي صلاحيت وزراي پيشنهادي كمي دست به بي‌پروايي سياسي زده بودند، بازتاب اندكي داشت اما پنبه‌هايي كه در گوش آقايان و خانم‌هاي مجلسي بود حجيم‌تر از آن بود كه اين صداها را، به‌ويژه در اين روزها، بشنوند. البته اين عملكرد، توجيه منطقي متناسب با ساختار فعلي نظام را دارد چرا كه چنانچه شايع شد دستوري از جانب جناب رهبر مبني بر اعتماد به وزراي معرفي شده توسط احمدي‌نژاد صادر شده بود و در عمل هم ديديم كه شيخ حسن نوروزي نماينده‌ي رباط‌كريم در پايان متن دفاعيه‌ي خود از كامران دانشجو گفت: «از تو به يك اشاره، از ما به سر دويدن» كه به وضوح نشان مي‌دهد اين قماش ديگر نماينده‌ي مردم نيستند بلكه نوكران حكومت‌اند! از اين واضح‌تر چه پيامي بايد بشنويم تا باور كنيم آقايان و خانم‌هايي كه نام خود را اصولگرا گذاشته‌اند به نظر و رأي بخش بزرگي از مردم كه در قالب همين معدود نشريات اصلاح‌طلب ابراز مي‌شود، اهميتي قايل نيستند؟ معدود نشريات اصلاح‌طلبي كه به اجبار خودسانسوري و محافظه‌كاري مي‌كنند تا به سرنوشت ديگراني كه پا روي دم عريض و طويل آقايان گذاشته و توقيف شدند، دچار نشوند.

اما حرف اصلي‌ام كه خيلي مختصر عرض مي‌كنم اين است كه با شكل‌گرفتن دولت غيرقانوني، شرايط جديدي در عرصه‌ي سياسي و اجتماعي جامعه شكل خواهد گرفت. اما بي‌ترديد بحران‌هاي اجتماعي گسترش خواهد يافت و گريبان رئيس دولت را خواهد گرفت. اگر دولت مقبول و مشروع خاتمي توسط همين آقايان غيرمقبول و غيرمشروع كنوني به طور متوسط هر 9 روز يك بار با انواع و اقسام بحران‌هاي ساختگي ريز و درشت دست گريبان بود اما جنس بحران‌هايي كه يقه‌ي دولت كنوني را خواهد گرفت از جنس مردم است و با پيشينه‌اي كه از ظرفيت سياسي و اجتماعي آقايان سراغ داريم، چاره‌اي جز بسته‌تر كردن فضاي عمومي جامعه نخواهند داشت و لاجرم اين روند به يكي از اين دو نتيجه خواهد انجاميد: فروپاشي اجتماعي يا فروريزي دولت و حكومت؛ كه البته اولي که هزینه های فراوانی دارد منجر به دومي نيز خواهد شد.

پي نوشت: تأييد صلاحيت وزير دفاع كه تحت پيگرد اينترپل است و طبق قانون پليس بين‌الملل با خروج از ايران دستگير خواهد شد، آن هم با بالاترين رأي نسبت به ساير وزرا، قابل تأمل است. رأي اعتماد به كامران دانشجو به عنوان وزير علوم، تحقيقات و فن‌آوري كه ارتباط مستقيم با دانشگاه و دانشجويان دارد هم همين‌طور. به وزارت كشور رسيدن يك نظامي كه وزير سابق دفاع بوده نيز قس علي‌هذا و... همه ی این ها پیام روشنی برای مردم و نیز افکار عمومی جهان در بر دارد.

افشای هویت یک دختر شهید

سعیده پورآقایی (آمایی) دختر جوانی است که اکنون پیکر او در یکی از قبور گمنام قطعه 302 بهشت زهرا دفن شده است. سعیده پورآقایی تنها فرزند جانباز شهید عباس پورآقایی (آمایی) است که در یکی از شب‌های پس از کودتا در حالی که به الله اکبر گفتن شبانه بر پشت بام خانه‌شان در خیابان دولت تهران مشغول بود، از سوی نیروهای لباس شخصی وابسته به بسیج دستگیر شد و پس از 20 روز جنازه او در یکی از سردخانه‌های جنوب تهران از سوی مادرش شناسایی شد. اما مسئولان ذی‌ربط از تحویل جنازه به مادرش خودداری کردند و حالا پس از هفته‌ها بی‌خبری خانواده‌اش مطلع شده‌اند او به صورت مخفیانه در قطعه 302 بهشت زهرا به خاک سپرده شده است.

بر اساس این گزارش، خانواده این شهید جنبش سبز طی هفته‌های اخیر به شدت تحت فشار بودند تا از افشای ماجرا خودداری کنند. اما بالاخره سکوت درباره این ماجرا شکسته شد و ماجرای تاسف‌برانگیز ظلمی که بر این فرزند شهید رفته، از سوی برخی افراد مطلع، شرح داده شده است که «موج سبز آزادی» برای رعایت مسائل امنیتی از ذکر نامشان معذور است.

به گفته‌ی مطلعان، سعیده پورآقایی پس از بازداشت مورد تجاوز وحشیانه قرار گرفته و سپس به قتل رسیده است. متجاوزان جنازه‌ی وی از زانو به بالا در اسید سوزانده‌اند تا آثار این جنایت شنیع به صورت کامل از بین برود. سپس خانواده‌ی وی تحت فشار قرار می‌گیرند تا علت مرگ دخترشان را بیماری شدید کلیوی اعلام کنند.

این موضوع در حالی اتفاق می‌افتد که جنازه‌ی سعیده اساسا به خانواده تحویل نشده است و شنیدن خبر بیماری سعیده موجب تعجب اقوام وی شده است که اطمینان دارند سعیده سابقه‌ی هیچ نوع بیماری نداشته است؛ و همین دروغ بود که در نهایت به افشای ماجرا منجر شد.

گفتنی است مراسم ختم شهید سعیده پورآقایی (آمایی) روز شنبه هفتم شهریور به صورت محدود در مسجد جامع قلهک (محل زندگی وی) برگزار شد و نمایندگانی از جنبش سبز برای همدردی با خانواده داغدار این شهید مظلوم در این مراسم حضور یافتند.

لازم به ذکر است که برخی اطلاعات تازه که به محض تکمیل منتشر خواهد شد، نشان می‌دهد اکثر کسانی که به صورت مخفیانه و بی‌نام و نشان در بهشت زهرا دفن شدند، دخترانی هستند که مورد تجاوز وحشیانه‌ی نیروهای امنیتی و شبه نظامی قرار گرفته‌اند و دفن شبانه و غیرقانونی آن‌ها نیز برای جلوگیری از افشای ابعاد جنایات رخ داده صورت گرفته است.

«موج سبز آزادی» همچنین جدا از این قبرهای بی‌نام و نشان، از وجود یک گور دسته‌جمعی در نزدیکی بهشت زهرا مطلع شده که به محض تایید و دریافت جزئیات بیشتر، این گزارش نیز به اطلاع خوانندگان خواهد رسید.

منبع: http://www.advarnews.biz/humanright/9439.aspx

پی نوشت:

اگر چه چند روز از انتشار این خبر می گذرد اما لازم دیدم به احترام خون این شهدا، و با اندوه فراوان این خبر را با ذکر  منبع آن در اینجا بیاورم تا دوستانی که از آن اطلاع ندارند عمق جنایت و وحشی گری نیروهای نظامی و شبه نظامی که در حاشیه ی امن این دولت و حکومت قرار دارند بهتر ببینند.